Een eerlijk Nederland

Nederland zit in een economische crisis. Het CPB heeft in februari berekend dat in 2010 bijna 9% van de beroepsbevolking werkloos zal zijn. Dat is één op elf man. Een visie voor de lange termijn ontbreekt. Al een jaar lang steekt dit kabinet zijn kop in het zand. En dat terwijl we in de grootste economische recessie zitten sinds de jaren ’30.   
 
Onrecht
 
Maar de problemen in Nederland zijn niet alleen problemen die door de kredietcrisis zijn veroorzaakt. De economische neergang is ook een gevolg van problemen die we te lang niet hebben aangepakt. De economie was gebaseerd op een luchtbel van leningen en hypotheken, versterkt door oneerlijke bankiers en slecht toezicht. Ook op andere terreinen lijken we uit de rails gelopen: Bijna dagelijks zien u en ik onrecht, waarvan het lijkt alsof iedereen die verantwoordelijk is voor het bestuur van Nederland dit normaal vindt.
 
We zien rechters die keer op keer een tasjesdief na twee dagen politiecel weer de straat op sturen, terwijl mensen opgepakt worden als ze in hun eigen huis een inbreker aanpakken.  Een beginnende politieman, die belangrijk en gevaarlijk werkt doet, verdient 1570 euro terwijl zijn werkloze buurman 1200 euro uitkering ontvangt. We zien grote wegenbouwprojecten stil liggen, omdat een enkele bezwaarmaker deze projecten met procedures jarenlang kan vertragen. Ondertussen staan wij wel allemaal stil op de A4. En terwijl we in de file staan, horen we op de radio dat bankmanagers met een miljoenenbonus op zak hun bedrijf in crisis achterlaten. Is dat allemaal normaal? Nee.
 
Valse oplossingen
 
Niet alles kan door de overheid kan worden opgelost. De staat is geen geluksmachine. Het zijn valse oplossingen om tegen 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers te zeggen dat ze mogen blijven. Asielzoekers die van de rechter het land allang hadden moeten verlaten, maar beloond worden omdat ze toch zijn gebleven. Of dat integratie wordt bevorderd door immigranten op te roepen voor een gratis taalcursus en als beloning een gratis computer te geven, zoals in Amsterdam gebeurt. Of dat het goed is om Marokkaanse jongeren van belastinggeld hun roots te laten zoeken in Marokko. Dat zijn valse oplossingen: Een strenge agent heeft meer effect dan honderd jaar thee drinken.
 
Iedereen weet dat niet alle problemen komen door islamitische immigranten, en dat we die problemen niet kunnen oplossen door de Koran uit te dunnen tot de dikte van een Donald Duck. Ook dat is een schijnoplossing. Problemen die veroorzaakt worden door slecht integrerende immigranten los je niet op met het verscheuren van een boek.
 
Hetzelfde geldt voor hen die zeggen dat de crisis kan worden bestreden door enorme steun te geven aan slecht draaiende bedrijven. Ook dat is een geen oplossing, want een slecht draaiend bedrijf kun je niet redden met belastinggeld. Laat die bedrijven vooral efficiënter werken en producten maken die mensen willen kopen, want iedere cent belastinggeld moet worden opgebracht door de belastingbetaler en met een oplopende staatsschuld schuiven we de problemen alleen maar door naar onze kinderen.
 
Tenslotte zijn er ook vakbondsbestuurders en politici die zeggen dat de hardwerkende man niet de dupe hoeft te worden van een enorme crisis die iedereen gaat raken. Dat we vooral rechten hebben, zoals loonrechten, ontslagrechten en pensioenrechten. Maar welke plichten hebben we tijdens zo`n crisis? Ook dit is een valse oplossing. Deze crisis is te ernstig om te doen alsof er niets aan de hand is. Alsof alleen anderen worden getroffen, maar we zelf niets hoeven in te leveren.
 
Echte oplossingen
 
We hebben allemaal de plicht onze schouders eronder te zetten.  In tijden van crisis is dit land gebaat bij eerlijke politici en eerlijke vakbondsbestuurders die eerlijk vertellen dat iedereen getroffen wordt, maar dat we er ook weer samen uit kunnen komen.
 
Er is maar één manier om de economie weer op te bouwen, en dat is door opnieuw een eerlijker Nederland te bouwen. Het is de oneerlijkheid die ons deze crisis heeft gebracht. Omdat managers niets aan toegevoegde waarde inbrachten in een product, maar wel enorme bonussen kregen. Omdat vakmensen en ondernemende Nederlanders, die wel toegevoegde waarde produceren, weinig waardering kregen.
 
Ik wil een eerlijk Nederland bouwen. Een Nederland met een overheid die sterk genoeg is om op te treden als het nodig is, en klein genoeg is om bescheiden te zijn.  Een Nederland waar we opnieuw de toestroom van kansarme immigranten beperken en tegen iedereen zeggen: u zult integreren. Een Nederland waar we een einde maken aan bonussen voor managers die niets presteren en ruimte geven aan vakmensen en ondernemers.
 
En een eerlijk Nederland begint bij een eerlijke VVD. Een VVD met eerlijke politici en bestuurders die altijd zullen zeggen waar het op staat, ook als dat soms een vervelende boodschap is. Maar dat is ook een VVD met politici en bestuurders die niet de randen van de regeltjes gebruiken voor twijfelachtig declaratiegedrag of de grenzen opzoeken van wat je met overheidsgeld kunt bekostigen.
 
Om uit de crisis te komen, moet Nederland terugkeren naar de waarden van de wederopbouw. De economie moet opnieuw worden opgebouwd op een fundament van rechtvaardigheid. Omdat moraal en soliditeit hand in hand gaan. Gelukkig zijn de waarden van de wederopbouw nog steeds in iedere Nederlander aanwezig. We zitten niet zover aan de grond als Nederland aan de vooravond van de wederopbouw, verwoest door oorlog. Maar we moeten wel met hetzelfde ondernemerschap en dezelfde vastberadenheid ons land opnieuw sterk, veilig en vrij maken. Laten wij dat, met elkaar, gaan doen.